Polski rynek turystyczny i hotelarski jest specyficzny. Jako stosunkowo młody członek UE powinniśmy przynajmniej w teorii, odczuć wzrost odwiedzin naszego kraju przez mieszkańców Unii , napływ zagranicznych przedsiębiorców czy też turystów kongresowych ? lub po prostu szukających dobrej zabawy przyjezdnych z Zachodniej Europy. To zaś, jak nie trudno się domyślić, powinno determinować rozwój naszej bazy turystycznej.Dlaczego jednak rzeczywistość jest trochę inna? Jak wszystko, co dotyczy procesów społecznych i gospodarczych, tak i to zjawisko jest bardzo złożone i nie ma jednej konkretnej przyczyny.
Grzech pierwszy
Kuleje promocja ? zwłaszcza ta międzynarodowa. Brak informacji turystycznej w dużych miastach z możliwością porozumienia się w różnych językach to poważny problem. Borykamy się z nim w zasadzie od dawna i od dawna też wiadomo, że oceny są bynajmniej słabe. O ile poszczególne regiony starają się pokazać, to na billboardzie, to na targach, to w przerwie reklamowej w telewizji, o tyle Polska jako całość znana jest jedynie z Internetu oraz z opowieści pracujących za granicą Polaków. Temat jest o tyle trudny, że mamy za sobą kilka nieudanych prób wypromowania co ciekawszych atrakcji Kraju nad Wisłą. Niestety, jak pokazał czas były one kosztowne i całkowici nietrafione. Polska Organizacja Turystyczna wraz ze swoimi placówkami Europie, Azji i Stanach Zjednoczonych ogranicza się do drukowanych materiałów dostępnych bezpośrednio przy biurku przemiłej pani recepcjonistki oraz do kolorowych stron www, które niestety nie są aktualizowane, a w wynikach wyszukiwania trzeba się solidnie namęczyć, aby trafić na jedną z nich.
